Storythai

วันดีๆ ทุกทุกวันคือวันดีๆ :)))

ใช่! ทุกๆวันคือวันดีๆ

แต่,,,,

.

.

.

ยกเว้นวันนี้โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!

เริ่มที่ ...

ต๊อกแต๊ก ๆ ขณะที่ ชลิตาและเพื่อนๆ กำลังเดินออกนอน ร.ร. (ด้วยความร่าเริง)

และเข้าไปแซกแถว บรรดาเพื่อนพ้อง สนิทหรือไม่สนิทไม่รู้ รู้แต่ว่า เดินเข้าไปตามเพื่อน

(แอบเลวๆ)

และแล้ววว เสียงหนึ่งเข้ามากระทบหู

"เฮ้ย บุญยิ่งอยู่หน้า รร. " (บุญยิ่งที่ว่านี้ รองฝ่ายปกครอง)

เราก้แบบ ช่างเถอะ คงไม่โดนอะไรหลอกมั้ง : )))

แต่ ,,,,,,

" เทอคนนั้นนะ มานี่สิ่ มาเลาะกระโปรง" ชิบหายยยยยยยยยยยยย ,,,,, 

คิดในใจ ซวยแล้วสิ่กู TT[]TT    

แต่ซักพัก มีพี่ที่รู้จัก เดินออกมา แล้วโดนเรียกมาเลาะกระโปรงเหมือนกัน

แต่แกถือพวกเครื่องประดับนางรำมาด้วย ๆ    และด้วยความที่เมื่อกี้ เราเห็นแบบ

มีพี่คนนึง โดนสั่งเหมือนกัน แล้วเค้าบอกว่า "ต้องไปคือนของหน้าราม" แกก้เลยปล่อยไป 

: )))  เราก้เอามั้ง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ (แอบเลว แต่เพื่อกระโปรงง ขอซักครั้งเถอะนะคะ) 55

และแล้ววววว

ขณะเดินออกจากประตูหน้า รร.  ขาเจ้ากรรม สะดุดอะไรก็ไม่รุ

กี๊สสสสสสส  ว๊ากกกกกกกกกก โครม!    ชลิตาล้มมมมมมม,,,,,

รุ่นน้องมองด้วยความงุนงง = ="  พี่เอ๋รีบจับฟิมขึ้นมา : )) ขอบคุณม๊ากกกกกก

เดินต่อได้สองก้าว   โครมมมมม !! ของในมือพี่เอ๋ กระจายยยยยยยยยยยย

รุ่นน้องกลุ่มเดิมบอกว่า "ทำไมพวกพี่เค้าซุมซามจัง" = =" เวรรดีจริงๆ

น้องคะ พี่รู้สึกดีขึ้นจริงๆกะคำพูดของน้องงง  :) )

โว๊ยยยยยยยยยย รู้แล้วแหละน๊าว่าชั้นซุ่มซาม ไม่ได้มาตอกย้ำ ชิ :(

เหมือนเรื่องจะจบลงแต่เพียงเท่านี้ :)) แต่ !

ยังไม่หมดดดดดดดดดดดด ว๊ากกกก อะไรนักหนา

คราวนี้เราก้ตอบแทนพี่เอ๋ ที่เค้าให้เรายืมเครื่องประดับ กะ ที่พี่แกพยุงเราขึ้นมา

ก้เลยตั้งใจว่าจะเอาของไปคืน รร.ข้างๆ เป็นเพื่อนพี่แก เพราะว่าจะได้ไปหาครูในนั้นด้วย

(ทำบาปมา ยังคิดจะเอาบุญ) ฮ่าๆๆๆๆๆ

หลังจาที่คืนเสร็จ เราก้ร่ำรา ,,,,,,,

และเดินลงมาจากตึกกก    

และแล้ว

.

.

.

กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

ตู้มมมมมมมม!  ชลิตา

ชลิตา ตกบันไดค๊ะ ว๊ากกกกกกกกกกกกก เวรกรรมอะไรของตูฟระเนี้ย TT[]TT

โอ๊ยยยยย ระบบ ขาเป็นแผล :((( กรรม กรรมจริงๆ แบบเนี้ยะ คงเรียกว่ากรรมตามสนองแล้วแหละ

อาเมนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน,,,

ขอลงเพลงแก้เคล็ดละกัน :))))) 

ปล. รูปมานี ที่บอกว่าสวยกว่าของพี่นลิน ฮ่าๆๆๆๆๆ  :)))))