+ ซ ว ย ( จ ริ ง ๆ )
วันดีๆ ทุกทุกวันคือวันดีๆ :)))
ใช่! ทุกๆวันคือวันดีๆ
แต่,,,,
.
.
.
ยกเว้นวันนี้โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!
เริ่มที่ ...
ต๊อกแต๊ก ๆ ขณะที่ ชลิตาและเพื่อนๆ กำลังเดินออกนอน ร.ร. (ด้วยความร่าเริง)
และเข้าไปแซกแถว บรรดาเพื่อนพ้อง สนิทหรือไม่สนิทไม่รู้ รู้แต่ว่า เดินเข้าไปตามเพื่อน
(แอบเลวๆ)
และแล้ววว เสียงหนึ่งเข้ามากระทบหู
"เฮ้ย บุญยิ่งอยู่หน้า รร. " (บุญยิ่งที่ว่านี้ รองฝ่ายปกครอง)
เราก้แบบ ช่างเถอะ คงไม่โดนอะไรหลอกมั้ง : )))
แต่ ,,,,,,
" เทอคนนั้นนะ มานี่สิ่ มาเลาะกระโปรง" ชิบหายยยยยยยยยยยยย ,,,,,
คิดในใจ ซวยแล้วสิ่กู TT[]TT
แต่ซักพัก มีพี่ที่รู้จัก เดินออกมา แล้วโดนเรียกมาเลาะกระโปรงเหมือนกัน
แต่แกถือพวกเครื่องประดับนางรำมาด้วย ๆ และด้วยความที่เมื่อกี้ เราเห็นแบบ
มีพี่คนนึง โดนสั่งเหมือนกัน แล้วเค้าบอกว่า "ต้องไปคือนของหน้าราม" แกก้เลยปล่อยไป
: ))) เราก้เอามั้ง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ (แอบเลว แต่เพื่อกระโปรงง ขอซักครั้งเถอะนะคะ) 55
และแล้ววววว
ขณะเดินออกจากประตูหน้า รร. ขาเจ้ากรรม สะดุดอะไรก็ไม่รุ
กี๊สสสสสสส ว๊ากกกกกกกกกก โครม! ชลิตาล้มมมมมมม,,,,,
รุ่นน้องมองด้วยความงุนงง = =" พี่เอ๋รีบจับฟิมขึ้นมา : )) ขอบคุณม๊ากกกกกก
เดินต่อได้สองก้าว โครมมมมม !! ของในมือพี่เอ๋ กระจายยยยยยยยยยยย
รุ่นน้องกลุ่มเดิมบอกว่า "ทำไมพวกพี่เค้าซุมซามจัง" = =" เวรรดีจริงๆ
น้องคะ พี่รู้สึกดีขึ้นจริงๆกะคำพูดของน้องงง :) )
โว๊ยยยยยยยยยย รู้แล้วแหละน๊าว่าชั้นซุ่มซาม ไม่ได้มาตอกย้ำ ชิ :(
เหมือนเรื่องจะจบลงแต่เพียงเท่านี้ :)) แต่ !
ยังไม่หมดดดดดดดดดดดด ว๊ากกกก อะไรนักหนา
คราวนี้เราก้ตอบแทนพี่เอ๋ ที่เค้าให้เรายืมเครื่องประดับ กะ ที่พี่แกพยุงเราขึ้นมา
ก้เลยตั้งใจว่าจะเอาของไปคืน รร.ข้างๆ เป็นเพื่อนพี่แก เพราะว่าจะได้ไปหาครูในนั้นด้วย
(ทำบาปมา ยังคิดจะเอาบุญ) ฮ่าๆๆๆๆๆ
หลังจาที่คืนเสร็จ เราก้ร่ำรา ,,,,,,,
และเดินลงมาจากตึกกก
และแล้ว
.
.
.
กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
ตู้มมมมมมมม! ชลิตา
ชลิตา ตกบันไดค๊ะ ว๊ากกกกกกกกกกกกก เวรกรรมอะไรของตูฟระเนี้ย TT[]TT
โอ๊ยยยยย ระบบ ขาเป็นแผล :((( กรรม กรรมจริงๆ แบบเนี้ยะ คงเรียกว่ากรรมตามสนองแล้วแหละ
อาเมนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน,,,
ขอลงเพลงแก้เคล็ดละกัน :)))))

ปล. รูปมานี ที่บอกว่าสวยกว่าของพี่นลิน ฮ่าๆๆๆๆๆ :)))))







